Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Άρθρο του Δημήτρη Βούλγαρη για τις Ευρωεκλογές


Λίγα 24ωρα πριν τις Ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου, βρέθηκα μπροστά σε ένα σοβαρό δίλημμα: Από τη μια η πολιτική λογική (= ψηφοθηρική σκοπιμότητα) του υποψηφίου ευρωβουλευτή με ένα νέο κόμμα, η οποία προστάζει: “Οι Ευρωεκλογές έχουν λάβει χαρακτήρα δημοψηφίσματος, για την αναβάπτιση της Κυβέρνησης ή την ενίσχυση της Αντιπολίτευσης. Πλήξε και τους δύο και κάτι θα κερδίσεις”.
Από την άλλη η συνείδηση του Πολίτη: “Γράψε για όσα πραγματικά πιστεύεις. Ένα βέλος έχεις στη φαρέτρα σου, φρόντισε να βρει στόχο”. Ευτυχώς ή δυστυχώς, αποδεικνύεται, ότι τουλάχιστον στο νεοεμφανιζόμενο υποψήφιο, η φωνή της συνείδησης είναι ακόμη ισχυρή.
Αγαπητοί συμπολίτες, η Ευρώπη γερνάει, πληθυσμιακά και, εσχάτως, ηθικά. Η Ευρώπη είναι υπερχρεωμένη σε επίπεδο κυβερνήσεων και πολιτών και σε φάση αποβιομηχάνισης. Η Ευρώπη είναι ενεργειακά εξαρτημένη, χωρίς επιτυχημένη πολιτική για το μεταναστευτικό ζήτημα και, το σημαντικότερο, με έλλειμμα Δημοκρατίας, κατευθυνόμενη από ένα ημιεπίσημο, γερμανικό διευθυντήριο. Παράλληλα, αν στα παραπάνω, προσθέσουμε τη λέξη “πολύ” δίπλα σε κάθε ρήμα και επίθετο, έχουμε και μια πλήρη περιγραφή της Ελληνικής πραγματικότητας.
Ταυτόχρονα, όμως, με αυτή την πικρή διαπίστωση, υπάρχει και μια άλλη Ευρώπη και, μέσα της, μια άλλη Ελλάδα. Υπάρχει ο κόσμος του παρελθόντος με την Αρχαία Ελληνική Δημοκρατία και τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, που περνά στον 20ο αιώνα με τους αγώνες απέναντι στον ολοκληρωτισμό και καταλήγει στη γέννηση του ιδεώδους, για μια ομόσπονδη Ευρώπη με ανεξάρτητα και ισότιμα κράτη.
Αυτό το ιδεώδες πρέπει να ξανανακαλύψει η Ευρώπη και σ΄αυτό το δρόμο να κινηθεί. Κι είναι οξύμωρο και δύσκολο να το αποδεχθεί κάποιος, αλλά μια ελεύθερη Ελλάδα – ελεύθερη με την αρχαία και ολοκληρωμένη έννοια, της Ανεξαρτησίας, της Αυτονομίας και της Αυτάρκειας – περνά μέσα από μια πιο δεμένη Ευρώπη, της Ισοτιμίας, της Ηθικής και της Αλληλεγγύης. Οι Ελληνικές πόλεις-κράτη των Κλασικών χρόνων κι ιδιαίτερα η Αθήνα, προσέγγισαν ανάλογα μια αντίστοιχη κατάσταση, όταν αντιμετώπισαν τον κίνδυνο κατάρρευσης του τρόπου ζωής τους, λόγω της Περσικής εισβολής. Αυτός ο πανέξυπνος λαός, του οποίου το πιο αξιοθαύμαστο χαρακτηριστικό ήταν η διαρκής ανησυχία για τη βελτίωση της Πολιτείας του, κατάφερε και είδε τη “μεγάλη εικόνα”, άφησε στην άκρη τοπικά συμφέροντα, συνασπίστηκε με άξονα την Ελευθερία, έχασε λίγα, μα κέρδισε τα πάντα.
Η συνείδηση του Πολίτη, η οποία 4 παραγράφους αργότερα εξακολουθεί να μένει ζωντανή μέσα μου, με υποχρεώνει να ομολογήσω, ότι η ατραπός της Ομόσπονδης Ευρώπης είναι εξίσου επικίνδυνη, όσο και γοητευτική. Αν οι ίδιοι οι πολίτες της Ευρώπης δεν αποφασίσουμε και δεν διακηρύξουμε, πως αυτό που πραγματικά θέλουμε είναι μια ενωμένη ήπειρος κι όχι μια αλληλοσπαρασσόμενη οικονομική κοινότητα, κατάληξη της φεντεραλιστικής πορείας θα είναι και πάλι η εφαρμογή του “Χρυσού Κανόνα”: Αυτός που έχει το χρυσό, φτιάχνει και τον κανόνα.
Αντιλαμβάνομαι, ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων, εμού συμπεριλαμβανομένου, βασανίζονται περισσότερο, για το αν θα μπορέσουν να πληρώσουν το ενοίκιο του μήνα κι όχι για το πως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα αποκτήσει τη δυνατότητα νομοθετικής πρωτοβουλίας ή αν η συμφωνία “Δουβλίνο ΙΙ” έχει πραγματικά περιθώρια αναθεώρησης. Οι Ευρωεκλογές, όμως, είναι η μοναδική ευκαιρία που έχουμε ως πολίτες, για να ενισχύσουμε τους υποστηρικτές ενός ισχυρού Ευρωκοινοβουλίου, ως αντίδοτο στον ηγεμονισμό των ισχυρών και τη γραφειοκρατία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μακριά από κραυγές απομονωτισμού και διάσπασης.
Αγαπητοί συμπολίτες, στις 25 Μαΐου ψηφίζουμε (και) για ποια Ευρώπη θέλουμε να έχει μέσα της την Ελλάδα. Η απόφασή που θα πάρουμε, θα μας ακολουθεί για πέντε χρόνια κι ελπίζω, ότι το μοναδικό βέλος που έχουμε, αυτό της ψήφου, θα βρει στόχο.


* Ο Δημήτρης Βούλγαρης κατάγεται από τον Αχινό Φθιώτιδας κι είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής με το κόμμα «Έλληνες Ευρωπαίοι Πολίτες – Πρωτοβουλία Χατζημαρκάκη».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου