Σάββατο, 14 Ιουνίου 2014

ΡΟΥΒΗΝ ΡΙΒΛΙΝ - Ο ΠΙΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΓΙΑ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ - Η ΧΑΜΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΖΗΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ

1. ΡΟΥΒΗΝ ΡΙΒΛΙΝ – Ο ΠΙΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΓΙΑ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ

Την Τρίτη ο Ρουβήν ή Ρούπυ όπως είναι γνωστός, εκλέγηκε δέκατος πρόεδρος του Ισραήλ και θα αντικαταστήσει τον Σιμόν Πέρες σε τελετή που θα γίνει στις 24 Ιουλίου.  Ο Ριβλίν υπερίσχυσε έναντι άλλων τεσσάρων υποψηφίων στις εκλογές όπου έλαβαν μέρος μόνο μέλη του Κνέσσετ.


Στον τελικό γύρο έλαβε 64 από τους 120 ψήφους ενώ ο πλησιέστερος αντίπαλος του, Μαΐρ Σιτρίτ, πήρε 53.  Η προεδρία στο Ισραήλ είναι τυπική και δεν έχει πολιτικό χαρακτήρα. Βέβαια, η στάση του προηγούμενου προέδρου, Σιμόν Πέρες  ο οποίος έκφρασε επανειλημμένα τις αριστερόφρονες του πεποιθήσεις, ενόχλησε πολλά μέλη της κυβέρνησης Νετανιάχου.  Ο Ριβλίν, όμως, υποσχέθηκε να μείνει μακρυά από την πολιτική και να είναι άνθρωπος του λαού.
Ο Ριβλίν είναι 74 ετών και έζησε στην Ιερουσαλήμ όλη του τη ζωή.  Από τους πέντε υποψήφιους ο Σιωνιστής Ριβλίν ήταν ο πιο δεξιόφρων. Ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του ακόλουθο του Βλαδιμίρ Ζαποτίνσκυ και ευελπιστεί στη διατήρησει ενός δυνατού Σιωνιστικού οράματος σε συνδιασμό με πιο φιλελεύθερες ιδέες για την ελευθερία, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.  Οι φίλοι και γείτονες του τον περιγράφουν σαν άτομο χαρούμενο και ζεστό που αγαπά τους ανθρώπους και το Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ, το σημαντικότερο ποδοσφαιρικό σωματείο της πόλης.  Στην πολιτική σκηνή, είναι γνωστός σαν άνθρωπος που υποστηρίζει με σθένος τις πεποιθήσεις του που χειρίζεται όμως τους εχθρούς του με πιο ήπιο τρόπο.  Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι έλαβε ψήφους από βουλευτές στο Κνέσσετ οι οποίοι ανήκουν σε διάφορες παρατάξεις – δεξιούς, αριστερούς και κεντρώους.
Σχετικά με την ειρηνευτική διαδικασία, ο Ριβλίν αντιτίθεται στην ίδρυση Παλαιστινιακού κράτους ενώ εισηγείται οι Παλαιστίνιοι να λάβουν Ισραηλινή υπηκοότητα.  Εδώ και πολλά χρόνια, Ο Ριβλίν έχει υποστηρίξει την Εβραιο–Αραβική συνεργασία.
Ο Ρούπυ Ριβλίν ήταν ο πιο δημοφιλής υποψήφιος.  Έχει κερδίσει το σεβασμό πολλών λόγω του κρατά τις αρχές του, είναι πρόθυμος να πάει ενάντια στο ρεύμα, γενναιόδωρος με τους αντιπάλους του και έχει μια ζεστή προσωπικότητα.  Δεν φοβάται να δείξει τα συναισθήματα του φανερώνοντας μ’ αυτό τον τρόπο ότι οι πολιτικοί είναι άνθρωποι.
Ο Ριβλίν συνδιάζει φιλελεύθερες αξίες με Σιωνιστικά πιστεύω, κάτι που δυστυχώς γίνεται όλο και πιο σπάνιο ανάμεσα στους πολιτικούς του Ισραήλ.  (Αυτό δε σημαίνει ότι οι Σιωνιστικές πεποιθήσεις δεν συμπεριλαμβάνουν φιλελεύθερες αξίες ή το αντίθετο – εξαρτάται πόσο έντονα τις ακολουθεί η κάθε παράταξη).
Για την αριστερά, υπερισχύουν οι φιλελεύθερες αξίες ενώ σβήνει η μοναδικότητα του Ισραήλ, η σχέση του με τη γη και την ιστορία, οι αξίες του Ιουδαϊσμού και ο σκοπός του Εβραϊκού κράτους.  Αντίθετα, για τη δεξιά, όλ’ αυτά τα θέματα υπερ-τονίζονται και το αποτέλεσμα είναι μια στάση αποκλειστικότητας σε συνδιασμό με μια ψυχρής αυτο-επιβεβαίωση που δεν αφήνει χώρο για τις ανάγκες και τα δικαιώματα άλλων. Αυτά τα δύο άκρα δημιουργούν μία ένταση που παραμένει αναπόσπαστο στοιχείο του Ισραήλ σαν Εβραϊκό αλλά και δημοκρατικό κράτος.
Καθώς η σύγκρουση συνεχίζεται χωρίς να διαφαίνεται κάποια λύση, η επιλογή για τους Ισραηλινούς για το φιλελευθερισμό ή το Σιωνισμό, αυξάνεται.  Όμως, το ισοζύγιο και η αλληλοεπίδραση μεταξύ των δύο θα ισχυροποιούσε τη θέση του κράτους και θα την ενδυνάμωνε.  Τώρα, ο νεο-εκλεγής πρόεδρος θα έχει πληθώρα ευκαιριών για να μεταφέρει αυτό το σπουδαίο μύνημα στο Ισραήλ.  Κι έται, ο Ρούπυ Ριβλίν μπορεί τελικά να αποβεί ο πρόεδρος που το Ισραήλ χρειάζεται για καιρούς σαν αυτούς.

2. Η ΧΑΜΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΖΗΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ
Εδώ και ενάμισυ βδομάδα, η Χαμάς συμπεριελήφθηκε στην κυβέρνηση της Παλαιστινιακής Αρχής (Π.Α.).  Τη Δευτέρα, ο εκρόσωπος τύπου της Χαμάς, Χουσάμ Πατράν, απαίτησε τη δολοφονία των Ισραηλινών που διαμένουν στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια (Δυτική Όχθη). 

Ο Πατράν χρησιμοποίσε την απεργία πείνας των Παλαστινίων φυλακισμένων για να φωνάξει:  «Καλούμε τους άντρες τις αντίστασης στη Δυτική Όχθη, και ειδικά της Ταξιαρχίας Αλ-Κασσάμ, να εκπληρώσουν τα καθήκοντα τους προφυλάττοντας τους φυλακισμένους που κατήλθαν σε απεργία πείνας με το να στρέψουν τη σκανδάλη εναντίον των στρατιωτών και των εποίκων».  Πριν επτά εβδομάδες, περίπου 125 Παλαιστίνιοι κρατούμενοι στις Ισραηλινές φυλακές ξεκίνησαν απεργία πείνας για να διαμαρτυρηθούν για τις συνθήκες κράτησεις τους.
Την ίδια στιγμή, οι σχέσεις μεταξύ Χαμάς και Φατάχ (που αποτελεί το μεγαλύτερο κόμμα στην Παλαιστινιακή κυβέρνηση με ηγέτη το Μαχμούντ Αμπάς), φθείρονται.  Για παράδειγμα, η διαδήλωση που οργάνωσε η Χαμάς υπέρ των φυλακισμένων στη Ραμάλλα, διαλύθηκε βίαια από την αστυνομία που ελέγχεται από τη Φατάχ.  Οι βάναυσοι τρόποι που χρησιμοποιήθηκαν, ανάγκασαν τους αξιωματούχους της Χαμάς να δηλώσουν ότι παρόλο που είναι στην κυβέρνηση, η οργάνωση τους δεν θεωρείται σαν νόμιμη από την Π.Α.
Παρά τη συμφωνία ενότητας, η Π.Α. εξακολουθεί να αρνείται να πληρώσει τους μισθούς των 40.000 κυβερνητικών υπαλλήλων στη Λωρίδα της Γάζας ενώ συνεχίζει να πληρώνει περίπου 50.000 μέλη της Φατάχ που δεν δουλεύουν από το 2007 όταν η Χαμάς βγήκε στην εξουσία.  Αυτό προκάλεσε μια τεράστια κατακραυγή στη Γάζα και αποδείκτηκε ένα τεστ για τη νέα κυβέρνηση ενότητας.  Όμως, παρά τις εντάσεις, ο Μούσα Απού Μαρζούκ, δεύτερος στην ιεραρχία της Χαμάς, δήλωσε ότι δεν υπάρχει κρίση: «Η συμφιλίωση είναι μπροστά μας και η διχασμός παρελθόν».
Οι σχέσεις μεταξύ Χαμάς και Φατάχ είναι εξαιρετικά τεταμένες.  Αυτό έχει να κάνει με εσωτερικές διαμάχες για την εξουσία, τον έλεγχο διαφόρων πόρων, θέματα τιμής και επιρροής καθώς και διαφορά θρησκευτικών απόψεων.  Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι δύο οργανισμοί θα αλληλο-εξοντώνονταν εάν δεν είχαν ανάκγη ο ένας τον άλλο.  Η Φατάχ χρειάζεται τη Χαμάς για να αποκτήσει τον έλεγχο στη Γάζα και να δικαιολογήσει με κάποιο τρόπο την ιδέα μιας ενωμένης Παλαιστίνης.  Η Χαμάς, από την άλλη, έχοντας χάσει την υποστήριξη από τη Συρία, το Ιράν και την Αίγυπτο, χρειάζεται τη Φατάχ για λεφτά.  Αυτός ο συμβατικός γάμος, όμως, πολύ πιθανόν να διαλυθεί ανά πάσα στιγμή.
Για το Ισραήλ όλ’ αυτά σημαίνουν ότι δεν έχει συναίτερο για την ειρήνη.  Πρώτο, γιατί ούτε η Φατάχ ούτε η Χαμάς ενδιαφέρονται πραγματικά για την ειρήνη κάτι που θα εγγυόταν ασφάλεια στο Ισραήλ.  Τα ιδρυτικά τους έγγραφα άλλωστε το δηλώνουν.  Επιπλέον, κανείς δεν ξέρει πώς θα διαμορφωθεί η Π.Α. αύριο.  Με τις εσωτερικές συγκρούσεις στην περιοχή, μια επικείμενη αποχώρηση του Ισραήλ από την Ιουδαία και Σαμάρεια θα ήταν τρέλα.  Την τελευταία φορά που το Ισραήλ αποσύρθηκε από τις περιοχές που ελέγχονται από την Π.Α. ήταν το 2005 στη Γάζα.  Αυτό οδήγησε σε επιθέσεις ρουκετών, αναρχία και εμφύλιο πόλεμο.  Το Ισραήλ θα πρέπει να συνεχίσει να παραμένει σ’ αυτές τις περιοχές για τη δική του ασφάλεια κάτι που τελικά θα ωφελέσει και τους Παλαιστινίους.
Ο τρόπος που η Ε.Ε. και οι Η.Π. συνέχισαν να συνομιλούν με τη νέα Παλαιστιανιακή κυβέρνηση την περασμένη βδομάδα ήταν παράξενος.  Ειδικά εάν λάβουμε υπόψη τις δηλώσεις του Μπατράν αυτή τη βδομάδα.  Είναι αλήθεια ότι ο Μπατράν δεν είναι μεν στην κυβέρνηση αλλά αυτό δεν έχει τόση σημασία γιατί τα λόγια του ευθυγραμμίζονται με την ιδεολογία της Χαμάς την οποία εκφράζει.  Με τις δηλώσεις του μας θύμισε για μια ακόμα φορά ότι η Χαμάς ήταν και θα παραμείνει μια τρομοκρατική οργάνωση χωρίς έλεος.  Τελικά, η Ε.Ε. και οι Η.Π. ντροπιάζονται.



3. ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Σύμφωνα με τον Γενικό Εισαγγελέα της Αυστραλίας, Τζωρτζ Μπράντις, η Αυστραλία δεν θα συνεχίσει να ονομάζει την ανατολική Ιερουσαλήμ σαν εδάφος «υπό κατοχή».  «Η περιγραφή της ανατολικής Ιερουσαλήμ σαν ‘Κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ’ είναι όρος που εγκυμονεί πολλές επιπτώσεις και δεν είναι ανάλογος των περιστάσεων ούτε εξυπηρετεί κάποιο σκοπό», ανέφερε στη Γερουσία της Αυστραλίας την περασμένη εβδομάδα.



«Ούτε τώρα, ούτε στο μέλλον θα πρέπει η πολιτική της Αυστραλιανής κυβέρνησης να περιγράφει με τέτοια κριτική γλώσσα περιοχές για τις οποίες βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις», είπε.  Σύμφωνα με τον Πράντις, περιγραφές που εμπλέκουν την ιστορία και αναφέρονται σε εδάφη υπό διαπραγμάτευση, δεν βοηθούν.  Το Γενάρη, η Υπουργός Εξωτερικών της Αυστραλίας, Τζούλη Πίσοπ, κατά τη σύντομη επίσκεψη της στην κηδεία του Αριέλ Σαρόν έκανε θέμα γι’ αυτούς που αποκαλούν τους οικισμούς παράνομους.  Πράγματι, η Αυστραλία αποφεύγει τώρα να χρησιμοποιεί τον όρο «παράνομος» όταν αναφέρεται στους οικισμούς όπως δεν αποκαλεί τη Δυτική Όχθη σαν περιοχή «κατεχόμενη» αλλά σαν «αμφιλεγόμενη». Η πολιτική της Αυστραλίας όσον αφορά τους οικισμούς άρχισε ν’ αλλάζει μετά την εκλογική νίκη τον Σεπτέμβρη της κυβέρνησης του Τόνυ Άμποτ που αποτελείται  από Φιλελεύθερους και Εθνικιστές.  Τον περασμένο Νιόβρη, η νέα κυβέρνηση δεν έλαβε μέρος σε δύο αντι-Ισραηλινές ψηφοφορίες στα Η.Ε. – η μία αφορούσε τον τερματισμό των οικοδομών στους οικισμούς και η άλλη καλούσε το Ισραήλ σε συμμόρφωση στη Συνθήκη της Γενεύης.  Με την αποχή της η Αυστραλία έδωσε το μύνημα ότι δεν θα ψηφίζει απερίσκεπτα εναντίον του Ισραήλ όσον αφορά ψήφους που αφορούν τους οικισμούς.

Η Ισραηλινή κυβέρνηση διέθεσε περίπου 29 εκατομμύρια δολλάρια για να ενθαρρύνει τους τοπικούς γεωργούς να τιμήσουν τη Βιβλική εντολή που καθορίζει την άφεση της γης για ανάπαυση κάθε έβδομο χρόνο (Έξ. 23:10-11).  Το επόμενο Σάββατο, δηλαδή το επόμενο έβδομο έτος, (σμίτα στα Εβραϊκά) θα ξεκινήσει τέλος του Σεπτέμβρη που γιορτάζεται το Εβραϊκό Νέο Έτος.  Ενώ οι γεωργοί στο σύγχρονο Ισραήλ πολύ σπάνια έχουν κρατήσει αυτή την εντολή για να μη χάσουν εισοδήματα, η κυβέρνηση και οι θρησκευτικές αρχές ελπίζουν μ’ αυτή την κίνηση να φέρουν αλλαγές.

4. ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ: 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1949
Ο Χαΐμ Βάιζμαν ψηφίζεται πρώτος Πρόεδρος του Κράτους του Ισραήλ.  Θα παραμείνει στην προεδρία μέχρι το θάνατο του το Νοέμβριο του 1952.  Την ίδια στιγμή, η προεδρία συνδέεται με την κυβέρνηση που σημαίνει ότι ο ρόλος της τερματίζεται εάν η κυβέρνηση πέσει.  



Ο νόμος θα αλλάξει ώστε να επιτρέπει μια πενταετή θητεία στην προεδρία κάτι που αργότερα θα περιοριστεί σε δύο θητείες το μέγιστο.  Όμως, ο δεύτερος πρόεδρος του Ισραήλ, Γιτζάκ Μπεν Τζβι, εκλέγεται για τρεις θητείες αλλά πεθαίνει στην αρχή της τρίτης.  Το έτος 2000 η προεδρική θητεία παρατείνεται στα επτά χρόνια και ταυτόχρονα περιορίζεται στη μια θητεία.  Κατά την περίοδο της προεδρίας της το 2007, η Ντάλια Ιτζίκ, ταξιδεύει στο εξωτερικό. Σαν Αναπληρωτής Εκπρόσωπος του Κνέσσετ, ο Ματζάλλι Ουαχάπι, αναλαμβάνει να την αντικαταστήσει σαν προσωρινός πρόεδρος. Έτσι, για μόνο μια μέρα πρόεδρος του Ισραηλινού Κράτους είναι Άραβας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου