Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014

ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ Η ΑΦΕΛΗΣ ΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗ ΧΑΜΑΣ


Την Τρίτη το βράδυ η Χαμάς ξεκίνησε για μια ακόμη φορά τις επιθέσεις εναντίον Ισραηλινών πολιτών. Ακόμα και πριν τον τερματισμό της εκεχειρίας, οι ρουκέτες ξεκίνησαν να πέφτουν στην Βηρσαβεέ, τη μεγαλύτερη πόλη στη Νεγκέβ. 
 
Η Χαμάς ισχυρίστηκε ότι το Ισραήλ αρνήθηκε να αποδεχτεί της απαιτήσεις της για την ανέγερση λιμανιού και αεροδρομίου στη Γάζα, γι’ αυτό και ο πόλεμος θα συνεχιστεί απειλώντας ότι θα παρατείνει τη σύγκρουση όσο χρειαστεί. 

Σε απάντηση, ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου, υποσχέθηκε ότι θα ανταποδώσει με σκληρή γλώσσα και παράλληλα προετοίμασε τους Ισραηλινούς ότι η σύγκρουση θα πάρει χρόνο κι επανέλαβε ακόμα τα λόγια του γνωστού ραββίνου Αβραάμ Κουκ ότι «ο αιώνιος λαός δεν φοβάται το μακρύ δρόμο».

Δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσο ο νέος γύρος τρόμου από τη Γάζα θα διαρκέσει πολύ και εάν θα οδηγήσει σε μια νέα επίθεση εδάφους από το Ισραήλ. Η Χαμάς είναι αρκετά αποδυναμωμένη και υπάρχουν αναφορές ότι οι ηγέτες της διαφωνούν κατά πόσο θα πρέπει η σύγκρουση να συνεχιστεί στο ίδιο μέτωπο. Εν τω μεταξύ, ακόμα και κατά τη διάρκεια ρίψης ρουκετών, γίνονται αναφορές μέσω του Αιγύπτιου μεσολαβητή για την επίτευξη μιας νέας εκεχειρίας. Η Χαμάς από την άλλη, που υποστηρίζεται οικονομικά σε μεγάλο βαθμό από το Κατάρ, θα ήθελε να δει το Κατάρ ή την Τουρκία να μεσολαβεί στην κρίση και όχι την Αίγυπτο. Οι ΗΠΑ, αν και έχουν περιθωριοποιηθεί στις Αιγυπτιακές συνομιλίες, φαίνεται να υποστηρίζουν την Αιγυπτιακή πρωτοβουλία που είναι βέβαια πολύ πιο θετική για τις απαιτήσεις της Χαμάς. 

Ενόσω συνεχίζεται ο πόλεμος εναντίον της Χαμάς στη Γάζα, το παράρτημα της τρομοκρατικής οργάνωσης στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια (Δυτική Όχθη) προετοιμάζει σωρεία τρομοκρατικών επιθέσεων. Τη Δευτέρα το Ισραήλ έδωσε πληροφορίες ότι 93 μέλη της Χαμάς έχουν συλληφθεί μέσα σε λίγους μήνες κι έχουν κατηγορηθεί για την εμπλοκή τους σ’ αυτή την τρομοκρατική εκστρατεία. Στόχος τους ήταν να ανοίξουν ένα δεύτερο μέτωπο με το Ισραήλ στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια που θα οδηγούσε σε έντονη Ισραηλινή απάντηση και θα αποσταθεροποιούσε την Παλαιστινιακή Αρχή τορπιλίζοντας τον ηγέτη της Μαχμούντ Αμπάς.

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον των Ισραηλινών στόχων θα κατάφερναν ένα βαρύ πλήγμα με επιπλέον επιθέσεις εναντίον των Εβραίων στο Όρος του Ναού. Αυτό θα γινόταν η αφορμή για να ξεκινήσει η «τρίτη ιντιφάτα» όπως την ονομάζει η Χαμάς που δεν είναι τίποτα άλλο από ένα πόλεμο τρομοκρατίας. Η Χαμάς, υποκινούμενη από τον Παλαιστίνιο Σαλέχ αλ-Αρούρι που βρίσκεται στην Τουρκία, έχει στήσει 46 τρομοκρατικές μονάδες κατά μήκος της Ιουδαίας και της Σαμάρειας και έχει αποκτήσει τριάντα αυτόματα όπλα, επτά εκτοξευτές πυραύλων και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού.
 
Μερικές φορές μπορεί κανείς να ακούσει τους Δυτικούς πολιτικούς, πριν ξεκινήσουν την κριτική τους εναντίον του Ισραήλ, να δηλώνουν δισταχτικά ότι «το Ισραήλ έχει το δικαίωμα στην αυτοάμυνα». Θεωρούν ότι το να σχολιάσουν θετικά κάτι που είναι αυτονόητο, τους δίνει ταυτόχρονα το δικαίωμα να εκφράσουν και μια άδικη κριτική. Η Δύση χρειάζεται να σταματήσει την υποκρισία και να δει τα γεγονότα όπως έχουν. Η εικόνα θα γίνει τότε πολύ ξεκάθαρη και απλή: Η Χαμάς είναι διαβολική! Η ερώτηση όμως, είναι κατά πόσο οι Δυτικοί πολιτικοί και δημοσιογράφοι ενδιαφέρονται για την αλήθεια. Κι αυτό είναι κάτι που εύκολα μπορεί κανείς να ανακαλύψει.

Η αλήθεια είναι ότι το Ισραήλ όχι μόνο έχει το δικαίωμα να υπερασπίζεται τον εαυτό του αλλά έχει και το καθήκον να το κάνει. Το να υπερασπίζεται μια χώρα τους πολίτες της είναι καθήκον κάθε δημοκρατικής κυβέρνησης. Το Ισραήλ πρέπει να κάνει ότι χρειάζεται για να σταματήσει την τρομοκρατία της Χαμάς. Γενικά, όταν κάποιος χρησιμοποιεί τη δύναμη που χρειάζεται για να τερματίσει μια απειλή, ονομάζεται «αναλογική χρήση» δύναμης. Αυτή τη στιγμή, η Χαμάς εκτοξεύει ρουκέτες με μεγάλη ένταση, δηλαδή η απειλή δεν έχει αναχαιτιστεί. Αυτό σημαίνει ότι το Ισραήλ δεν έχει ακόμα χρησιμοποιήσει «δυσανάλογη βία» όπως συχνά κατηγορείται. Δυστυχώς, η κριτική εναντίον του Ισραήλ από η Δύση αντί εναντίον της Χαμάς, δίνει στην τρομοκρατία την ηθική στήριξη που χρειάζεται ώστε να παρατείνει τη σύγκρουση που θα στοιχίσει τη ζωή σε πολλούς αθώους.

Στο Ισραήλ, τα κόμματα της αριστεράς αλλά και της δεξιάς συμφωνούν σε ένα πράγμα: Η Χαμάς πρέπει να φύγει. Είναι μια βάναυση τρομοκρατική οργάνωση που προκαλεί το θάνατο και τον πόνο σε άμαχους και στις δύο πλευρές. Στην Ευρώπη όμως, η προσοχή δεν είναι στη Χαμάς αλλά στο Ισραήλ. Το Ισραήλ είναι που πρέπει να σταματήσει τους βομβαρδισμούς, τα εγκλήματα πολέμου, τη μαζική τιμωρία κ.λπ. Όμως, τα γεγονότα μιλούν μόνα τους: Μέχρι τώρα έχουν γίνει έντεκα εκεχειρίες κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Η Χαμάς έχει παραβιάσει έξι απ’ αυτές πριν τελιώσουν και έχει ξεκινήσει επιθέσεις αμέσως μετά τον τερματισμό των άλλων πέντε. Δεν είναι λοιπόν δύσκολο να διακρίνουμε ποια πλευρά είναι πιο επιθετική.


ΓΙΑΤΙ Ο ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΗ ΧΑΜΑΣ;

Μέχρι τώρα, το Ισραήλ επέτρεψε στη Χαμάς να καθορίσει το ρυθμό της σύγκρουσης. Έχει αποδεχτεί κάθε εκεχειρία που ζητούσε η οργάνωση και ανταπόδωσε στις προκλήσης της μέσα από τις απειλές με ρουκέτες και σήραγγες. Όλ’ αυτά όμως έχουν εξασθενήσει τον πληθυσμό που ζει έξω από τη Γάζα που αναγκάζεται να ζει σε απόσταση δεκαπέντε δευτερολέπτων από τα καταφύγια. Πώς μπορεί κανείς να ζει μια φυσιολογική ζωή μ’ αυτό τον τρόπο;
 
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Ισραήλ έχει την στρατιωτική ικανότητα να λυγίσει τη Χαμάς. Γιατί όμως η Ισραηλινή ηγεσία δεν αποφασίζει να το κάνει; Υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερεις πιθανοί λόγοι γι’ αυτό: 
1. Ξέρουν ότι θα στοιχίσει τη ζωή πολύ περισσότερων στρατιωτών. 
2. Ξέρουν ότι θα στοιχίσει τη ζωή πολύ περισσότερων αθώων στη Γάζα. 
3. Ξέρουν ότι θα φέρει μεγάλη διεθνή κατακραυγή, μποϋκοτάζ και απομόνωση. 
4. Η τωρινή ηγεσία δεν θέλει να τορπιλίσει τη Χαμάς.
Στην πραγματικότητα, όλοι αυτοί οι λόγοι επηρεάζουν τις αποφάσεις του Νετανιάχου σε διάφορα επίπεδα. Αλλά όσο η σύγκρουση παρατραβά, φαίνεται ότι ο λόγος αρ. 4 είναι ο πιο σημαντικός: Ο Νετανιάχου θέλει τη Χαμάς να παραμείνει στην εξουσία λόγω του ότι φοβάται ότι εάν η Χαμάς πέσει, θα επικρατήσει αναρχία ενώ διάφορες άλλες τρομοκρατικές οργανώσεις θα συναγωνίζονται ποια θα κτυπήσει το Ισραήλ. Αυτές οι οργανώσεις δεν έχουν να χάσουν τίποτε διότι δεν κυβερνούν στη Λωρίδα, ούτε έχουν να λογοδοτήσουν πουθενά. Διατηρώντας τη Χαμάς στην εξουσία θα δώσει στο Ισραήλ την ευκαιρία να διαπραγματευθεί και να εξασκήσει πιέσεις όταν η σύγκρουση ξαναρχίσει.

Από την άλλη, η αριστερή παράταξη στην πολιτκή ζωή του Ισραήλ, ισχυρίζεται ότι το Ισραήλ θα πρέπει να βοηθήσει τον Μαχμούντ Αμπάς και την Π.Α. να επανακτήσει τον έλεγχο στη Γάζα. Γιατί να μη γίνει κάτι τέτοιο; Αυτό θα ήταν κάτι που έπρεπε να είχε ήδη γίνει μετά την αποχώρηση του Ισραήλ το 2005. Πολύ πιθανόν, ο Νετανιάχου να μην θέλει να ενισχύσει τον Αμπάς διότι αυτό θα οδηγούσε στην εγκαθίδρυση του Παλαιστινιακού κράτους. Με τον Αμπάς να έχει τον έλεγχο της Γάζας, θα γίνει ο ισχυρισμός ότι οι Παλαιστίνιοι είναι ενωμένοι, η Χαμάς θα έχει διαλυθεί και δεν θα υπάρχει λόγος ο Νετανιάχου να αντιτίθεται σε κάτι που ήδη έχει αποδεχθεί στη γνωστή ομιλία του στο Μπαρ Ιλάν, το Παλαιστινιακό κράτος. Διεθνώς, αυτό είναι αναμφίβολα μια δυνατή δήλωση που το Ισραήλ δεν θα μπορούσε να αντικρούσει εύκολα στο μέλλον.

Όμως, παρά τη δήλωση του Νετανιάχου για το Παλαιστινιακό κράτος, η αλήθεια είναι ότι βλέπει πολλούς λόγους να θέλει να εμποδίσει τη σύσταση του. Οι οικισμοί, η Ιερουσαλήμ και η γη είναι όλα σημαντικά θέματα καθώς και ο αγώνας του Αμπάς εναντίον του Ισραήλ που θέλει να το περιορίσει εντός της Πράσινης Γραμμής αφού ο Παλαιστίνιος ηγέτης συζητά την επιστροφή των «προσφύγων» και αρνείται να αναγνωρίσει το Ισραήλ σαν Εβραϊκό κράτος. Επίσης, το Παλαιστινιακό σύστημα παρουσιάζει όλο το Ισραήλ σαν Παλαιστίνη ενώ το καταστατικό της Φατάχ, του κόμματος που ηγείται ο Αμπάς, διακηρύττει την καταστροφή του Ισραήλ σαν τον κύριο του σκοπό. 

Εκτός αυτών, υπάρχουν βέβαια και πολλοί άλλοι λόγοι που ο Νετανιάχου αντιτίθεται στη δημιουργία Παλαιστινιακού κράτους. Ακόμα και εάν η Χαμάς στη Γάζα διαλυθεί, η οργάνωση είναι πολύ δυνατή στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια. Εάν η παρουσία των Ισραηλινών στρατιωτών δεν ήταν έντονη σ’ αυτά τα μέρη, η Χαμάς θα τορπίλιζε τον Αμπάς εδώ και πολύ καιρό. Με άλλα λόγια, το Παλαιστινιακό κράτος θα γινόταν κατά πάσα πιθανότητα μια νέα Γάζα με τη διαφορά ότι θα έλεγχε τα ψηλά βουνά του Ισραήλ και θα έστελνε τους πυραύλους του οπουδήποτε ήθελε εναντίον των Ισραηλινών πολιτών.

Ακόμα ένας καλός λόγος για να μην δημιουργηθεί το Παλαιστινιακό κράτος είναι η κατάσταση στη Μέση Ανατολή γενικά. Με τη Συρία, το Ιράν, τη Χιζπολλάχ, την Αλ-Κάιντα, την Ισλαμική Τζιχάτ και ποιος ξέρει πόσους άλλους, το Ισραήλ δεν μπορεί να δώσει ούτε ένα εκατοστό από τη γη του κι αυτό γιατί κάθε χιλιόμετρο που παραχωρεί πολύ πιθανόν να πέσει στα χέρια τρομοκρατών.

Από πλευράς του Ισραήλ, όλες οι πιέσεις οδηγούν σ’ ένα πράγμα: Να αποδεχτεί ο Νετανιάχου την ιδέα ενός Παλαιστνιακού κράτους. Το έχει πει αλλά δεν πιστεύει σ’ αυτό. Το έχει δηλώσει αλλά δεν μπορεί να το επιτρέψει. Γι’ αυτό το λόγο ο Νετανιάχου δεν μπορεί να πάρει απόφαση για τη Γάζα απλά προσπαθεί να περιορίσει τη σύγκρουση. Έτσι, οι Ισραηλινοί κάτοικοι που ζουν κοντά στη Γάζα πολύ πιθανόν να συνεχίσουν να ζουν κάτω από την τρομοκρατική απειλή.

Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι η ιδέα για ένα Παλιστινιακό κράτος δεν μπορεί να πετύχει. Είναι μια ιδέα που δεν θα έφερνε ασφάλεια, ούτε στο Ισραήλ αλλά ούτε και στους Παλαιστινίους. Είναι καιρούς να δούμε τις άλλες επιλογές που υπάρχουν.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου