Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Φόροι, φόροι, φόροι θανατηφόροι ! Από τον φόρο Κιουρέκ Αξεσί , σήμερα στον ΕΝΦΙΑ…

Βαράτε τόν Γκιαούρη να πληρώσει... Νά μαρτυρήσει πού έκρυψε τα λεφτά πού απέσυρε από την Τράπεζα!!!
 

Ψάχνοντας λίγο λίγο μέσα στο θησαυροφυλάκιο της Διαδικτυακής Πανδώρας για να καταλάβω κι΄ εγώ, από πού τέλος πάντων και με τι ριζικές καταβολές μάς ξεφύτρωσε αυτός ο άθλιος ΕΝΦΙΑ, έπεσα σ΄ ένα άρθρο μιάς «ελεύθερης πένας» και είδα την μακρά προϊστορία του στον Ελληνικό, Τουρκοκρατούμενο τότε, χώρο μας…
 
Να πούμε, να σκεφθούμε, και να συλλογισθούμε λοιπόν, μήπως τελικά οί άνθρωποι εκείνοι, πού επανέφεραν σήμερα τον ΕΝΦΙΑ στον ελεύθερο πιά τόπο μας, ανήκουν στην γενιά εκείνων των δυναστών και των Τουρκοπροσκυνημένων ;
 
Δεν το λέμε εμείς, αλλά άς το κρίνει από τις πράξεις τους ο λαός πού πάνω στό ημιθανές και ξεψυχισμένο σώμα του πάνε τώρα να του πάρουνε και το σπίτι του…
 
Και να το δώσουν μετά σε τιμή «ευκαιρίας», σε κάθε Γερμανό, Άγγλο, Γάλλο, και Πορτογάλλο γιατί «η Ελλάδα τώρα έχει ανάπτυξη και είναι μια φθηνή χώρα».
 
«Ανάπτυξη» και «άνοιγμα αγορών» από την ανάποδη, και από την άγρια φορολογία και αρπαγμό των οικονομιών του λαού…
 
«Διαμερίσαντο τα ιμάτιά μου εαυτοίς, και στον ιματισμό μου έβαλλον κλήρο…» λέει κάπου προφητικά η Αγία Γραφή για τον διασκορπισμό των ενδυμάτων του Θεανθρώπου Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, πού την ώρα της Σταύρωσης και κάτω από τον Σταυρό έπαιζαν στα ζάρια οι ανάλγητοι στρατιώτες τα ρούχα του…

Έτσι λοιπόν…
 
 
«…Ραγιάδες τότε, ραγιάδες και τώρα. Χαράτσια τότε, χαράτσια και σήμερα.Ποιά είναι η διαφορά ;

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο λαός εξαθλιώνεται και εξουθενώνεται με την επιβολή φόρων. 

Έτσι λοιπόν θα κάνουμε εδώ μια αναδρομή στο παρελθόν για να θυμηθούμε την ιστορία που έχει να κάνει με τον Κεφαλικό φόρο, η το χαράτσι επί Τουρκοκρατίας, και να τον συγκρίνουμε με όλα αυτά πού μας επιβάλουν σήμερα με απειλές μάλιστα πλειστηριασμών και κατασχέσεων για το ίδιο μας το σπίτι πού με πολύ ιδρώτα αποκτήσαμε !.
 
Άραγε οι απίστευτοι σε έμπνευση φόροι εκείνων των ημερών έχουν καμία ομοιότητα με την φορομπηχτική πολιτική του σήμερα;

Οι Οθωμανοί στα χρόνια της σκλαβιάς, είχαν συλλάβει και είχαν εφαρμόσει ένα σχέδιο οικονομικής εξόντωσης των υποδούλων ώστε να τους εξαναγκάσουν να εξισλαμιστούν, ή να μην έχουν την δυνατότητα από τους εξαντλητικούς φόρους να σηκώσουν κεφάλι λόγω της πείνας και της εξαθλίωσης, παραμένοντας πάντα σκλάβοι τους και ραγιάδες…

Είχαμε λοιπόν επιβολή ενός πλέγματος απίστευτων σε έμπνευση φόρων,όπως ο κεφαλικός φόρος, οι φόροι για τα τζαμιά, οί φόροι για τα χαρέμια, οί φόροι για τη συντήρηση των οχυρών κ.λπ. πού επιβάρυναν κυρίως τον υπόδουλο Ελληνικό πληθυσμό και υπογράμμιζαν έτσι με τον πιο έντονο και αυταρχικό τρόπο τις Εθνικές διαφορές ανάμεσα στους κατακτητές και τους ραγιάδες…

Η ανελέητη φορολογία σε συνδυασμό με τον τρόπο εκμετάλλευσης της γης και τον έλεγχο των μέσων παραγωγής, είχε σαν αποτέλεσμα την καθυστέρηση στην ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας και την εγκατάλειψη της γης. 

Βασική υποχρέωση των κοινοτικών αρχόντων της εποχής, ήταν το «στρώσιμο των τεφτεριών » φράση που σήμαινε, ότι όριζαν το φόρο, που έπρεπε να πληρώσει κάθε μέλος της κοινότητας, ανάλογα με την περιουσιακή του κατάσταση (ιδιόκτητο σπίτι, χωράφια, άλογα κλπ.) και τα εισοδήματα του, με βάση το «κατάστιχο» που συντασσόταν από εκτιμητές κάθε 7 χρόνια.
 
Την είσπραξη έκανε ο “γραμματικός” του χωριού ή κάποιος ειδικός φοροεισπράχτορας. Οι φόροι, αυτοί ήταν άσχετοι από άλλα “δοσίματα” για κοινοτικές ανάγκες ( δρόμους, γεφύρια, κονάκι του βοεβόδα, πληρωμή ζημιών, αμοιβή κοινοτικών υπαλλήλων, δασκάλων, υδρονόμων, αγροφυλάκων κλπ.).

Γενικά, οι φόροι που πλήρωναν οι υπόδουλοι στους Οθωμανούς κατακτητές ήταν αρκετοί, αλλά και δυσβάστακτοι.
 
Κάθε οικογένεια κατέβαλλε επίσης πολλά άλλα “χαράτσια” για τα παραγόμενα προϊόντα, για τα κτήματα.

Βασικός φόρος ήταν ο λεγόμενος : «της δεκάτης».

Δηλαδή, σε κάθε 10 ίσα μέρη παραγωγής αγροτοκτηνοτροφικού προϊόντος, το ένα μέρος το έπαιρνε ο εκπρόσωπος της Οθωμανικής εξουσίας. Το κράτος υπενοικίαζε συνήθως το δικαίωμα είσπραξης της δεκάτης σε τοπικούς άρχοντες.
Οι Οθωμανοί, στην προσπάθεια τους να ελέγξουν αποφασιστικά τους υπόδουλους υπηκόους του κράτους τους, ανέπτυξαν ένα λεπτομερές σύστημα καταγραφής των οικονομικών και δημογραφικών δεδομένων, που συνέλεγαν.

Σε ολόκληρη τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας, οι μη μουσουλμανικοί πληθυσμοί του ελλαδικού, του μικρασιατικού και του βαλκανικού χώρου, ήταν υποχρεωμένοι να εξαργυρώνουν την αποδοχή της θρησκευτικής τους ταυτότητας από το κράτος, καταβάλλοντας, σε ετήσια βάση, ένα καθορισμένο χρηματικό ποσό, τον λεγόμενο κεφαλικό φόρο.

Δηλαδή, είσαι Χριστιανός; Έ, θα μού πληρώνεις φόρο για την πίστη σου ! Αν θές γίνε Μουσουλμάνος να μη πληρώνεις τίποτα !

H καταβολή του φόρου αυτού ήταν σύμφωνη με τον ιερό νόμο του Iσλάμ, ο οποίος όριζε, πως οι «άπιστοι» ( δηλαδή οί Χριστιανοί ), που κατοικούσαν στη γη των πιστών ( εδώ «πιστούς» ( ; ) λέγανε τους εαυτούς τους… ), ήταν υποχρεωμένοι να πληρώνουν χρήματα για την «προστασία» τους από τους Μουσουλμάνους !!!

Tο ύψος του κεφαλικού φόρου καταλογιζόταν σε κάθε νοικοκυριό (hane) και δεν παρουσίαζε μεγάλη διακύμανση. Επιβαρυνόταν, σχεδόν ισόποσα, όλος ο ενήλικος ανδρικός υποτελής πληθυσμός.

Αναφέρουμε μερικούς ενδεικτικούς φόρους:

• Τον κεφαλικό φόρο, από όλους τους υπόδουλους (άνδρες, γυναίκες, και παιδιά).

• Η λεγόμενη “αποδεκάτωσις παίδων”. Πρόκειται για το ελεεινό“παιδομάζωμα” που καθιερώθηκε επί σουλτάνου Μουράτ Α΄. Έπαιρναν υποχρεωτικά, Ελληνόπουλα ηλικίας αρχικά 6-7 ετών από τις οικογένειες των Ελλήνων και τα κατέτασσαν στα τάγματα των Γενιτσάρων. Έτσι χάθηκαν χιλιάδες Ελληνόπουλα…Αυτός ο φόρος είχε ονομασθεί και “φόρος αίματος”.

• Ο στρατιωτικός φόρος που τον πλήρωναν όλοι οι άρρενες κάτοικοι από 12 ετών έως τα βαθιά τους γεράματα.

• Ο φόρος « Κιουρέκ αξεσί » που τα έσοδά του προορίζονταν για την ενίσχυση του στόλου.

• Ο φόρος «Αβαρίζ »για την αποφυγή της στρατολόγησης.

• Ο φόρος «Αβέ Αξεσή » για την … διασκέδαση του σουλτάνου!!!

• Ο φόρος «Τεκιαλίφι Ντιβανιγιέ» για τις ανάγκες ( και τα …ντιβάνια ) του υπουργικού συμβουλίου.

• Ζητήθηκε ακόμα και «φόρος οδοντογλυφίδας» που τον απαιτούσαν από τους υπόδουλους οι Τούρκοι αγάδες και άλλοι αξιωματούχοι για τον καθαρισμό των δοντιών τους !...

Επίσης κάθε οικογένεια πλήρωνε το φόρο “καπνού” (δηλαδή για το τζάκι της οικογένειας που κάπνιζε…Να μια καλή ιδέα σήμερα για την Κυβέρνηση…), καθώς και τους φόρους για το γάμο ( μπουγά, παρασί ), τα καταλύματα, τα επαρχιακά έξοδα, την τιμητική στολή (“καφτάνια”), τα καρφοπέταλα των αλόγων τους, κι άλλους φόρους, που είχε δικαίωμα να επιβάλλει ο κάθε τοπικός Οθωμανός διοικητής.
 
Οι κάτοικοι των Αγράφων για παράδειγμα, πλήρωναν μεταξύ άλλων και… ένα “αστάρι” ( βαμβακερό ύφασμα επένδυσης), 6 πήχες η κάθε οικογένεια, που χρησίμευε “ως σφογγιστήρι των αγγείων του σουλτάνου”.
 
Το ύφασμα αυτό το ύφαιναν στον αργαλειό και το συγκέντρωνε ο “αστάρ τσαούσης”, που είχε την έδρα του στη Λάρισα.
 
Ο λαός της περιοχής έβλεπε ως πραγματικούς επιδρομείς τους ακόρεστους φοροεισπράκτορες του κράτους, που ο Ευγένιος Γιαννούλης ο Αιτωλός αποκαλούσε “λυκόμορφους φορολόγους”.
 
Και τότε μέν όλοι αυτοί παράλογοι και ανελέητοι φόροι προσπαθούσαν να κρατήσουν τους Έλληνες ελεγχόμενους και υπόδουλους εξαθλιώνοντας τους. Τώρα όμως γιατί επιβάλλονται τόσο παράλογοι και ανελέητοι φόροι εξαθλιώνοντας έτσι με παράλογες απαιτήσεις εκατομμύρια Ελληνικέςοικογένειες ;
 
Από τότε που η πάσης μορφής εξουσία, μάς αντιμετωπίζει όχι ως ελεύθερους Έλληνες πολίτες (πού σαν Κυβέρνηση και σαν στοργικός πατέρας να ενδιαφέρεται για το καλό μας) αλλά μας βλέπει ως πάσης μορφής δουλικά ( για να τους πληρώνουμε ως βουλευτές ), οι κεφαλικοί φόροι θα υφίστανται άδικα, με άλλο όνομα και μάλιστα χωρίς σταματημό…
Το μόνο που θα αλλάζει είναι το νόμισμα στο οποίο θα επιβάλλονται…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου