Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ Η ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ ΤΟΥ ΣΙΝΑ;



Σύμφωνα με αναφορές στον Ισραηλινό τύπο, ο Αίγυπτιος Πρόεδρος Απτέλ Φαττέχ αλ-Σίσι, έχει προτείνει μέρος του Σινά στο Παλαιστινιακό κράτος.  Η περιοχή θα είναι συνέχιση της Γάζας η οποία θα έχει μεγαλώσει κατά πέντε φορές.  Η Παλαιστιανιακή Αρχή (ΠΑ) θα συνεχίσει να υφίσταται στις περιοχές που ήδη είναι κάτω από τον έλεγχο της (δηλαδή, τις Παλαιστιανιακές πόλεις της Ιουδαίας και της Σαμάρειας) όπου θα έχει αυτονομία.  Οι πρόσφυγες θα αποκτήσουν υπηκοότητα στο νεοσύστατο κράτος και η σύγκρουση με το Ισραήλ θα τερματιστεί.  Η πρόταση, αναφέρει η ανακοίνωση, παρουσιάστηκε στον Παλαιστίνιο ηγέτη Μαχμούντ Αμπάς, ο οποίος όμως την απέρριψε αμέσως.

Ισραηλινοί αξιωματούχοι, παρόλο που προβληματίζονται κατά πόσο αυτή η πρόταση είναι ρεαλιστική, έχουν αγκαλιάσει την ιδέα.  Ο Αγελέτ Σακέτ, μέλος του Κνέσσετ από το κόμμα Βαγίτ Χαγεχούτι, είπε ότι ακόμα και εάν το σχέδιο δεν εφαρμοστεί ποτέ, παραμένει σημαντικό διότι δείχνει ότι η λύση για το Παλαιστινιακό πρόβλημα δεν είναι μόνο ευθύνη του Ισραήλ αλλά εμπλέκει όλη την περιοχή.  Πρέπει, δηλαδή, να βρεθεί μια περιφερειακή λύση.
  
Η ιδέα ενός Παλαιστινιακού κράτους στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια (Δυτική Όχθη) είναι η μόνη προτεινόμενη λύση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τα τελευταία 20 χρόνια.  Το «μάντρα» όλ’ αυτά τα χρόνια ήταν ότι, «δεν υπάρχει καμμιά άλλη λύση παρά αυτή των δύο-κρατών» και το σλόγκαν, «να δοθεί γη σαν αντάλλαγμα για την ειρήνη».  Η όλη ιδέα εστιαζόταν γύρω από την περιοχή της Ιουδαίας και της Σαμάρειας.  Η έμφαση ήταν στην «αποκατάσταση» των ιστορικών δικαιωμάτων του Αραβικού πληθυσμού σ’ αυτές τις περιοχές και η διόρθωση της «αδικίας» που έγινε.
 
Οι Παλαιστινίοι έζησαν μεγάλο πόνο κυρίως από τους ίδιους τους αδελφούς τους αλλά και σαν αποτέλεσμα της ζωής κάτω από το Ισραηλινό στρατιωτικό καθεστώς.  Χωρίς να μειώνουμε τον πόνο αυτών των ανθρώπων, η ιστορική αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν υπήρξε Παλαιστινιακό κράτος. Αντίθετα, η μεγαλύτερη αδικία που διαπράχθηκε ποτέ ήταν εναντίον των Εβραίων.  Το 1948 πάρθηκε η απόφαση από τα Αραβικά κράτη για επίθεση εναντίον του Ισραήλ και άρνησης στην ύπαρξη του Εβραϊκού κράτους, κάτι που αποτελεί μέρος αυτής της συνεχιζόμενης μεγάλης αδικίας. Έκτοτε, οι Παλαιστίνιοι έχουν χρησιμοποιηθεί από τα Αραβικά κράτη σαν πιόνα σ’ ένα άσχημο πολιτικό παιχνίδι εναντίον του Ισραήλ.  Το αποτέλεσμα αυτού του παιχνιδιού είναι ότι οι Παλαιστίνιοι καταλήγουν να υποφέρουν.  Επιπλέον η κακή ηγεσία που έχουν και οι  αποφάσεις που παίρνουν κατόπιν λανθασμένων συμβουλών αυξάνει τον πόνο τους.

Εφόσον, λοιπόν, τα Αραβικά κράτη ήταν υπεύθυνα για τη δημιουργία του προβλήματος, είναι λογικό ότι πρέπει να συνεισφέρουν στη λύση του. Η πρόταση του Αλ-Σίσι, εάν δεν την αποσύρει, είναι πρωτοποριακή πρώτο γιατί προέρχεται από Άραβα ηγέτη και δεύτερο γιατί αυτός ο ηγέτης λαμβάνει μια ιστορική απόφαση.  Βέβαια, είναι πιθανόν αυτά να μην είναι τα πραγματικά κίνητρα του Αιγύπτιου Πρόεδρου αλλά να παρακινείται από δικά του πρακτικά θέματα όπως, η απειλή του Ισλαμισμού στο Σινά και η αποσταθεροποίηση όπως της Γάζας λόγω Χαμάς με πιθανά ανάλογα αποτελέσματα στην Αίγυπτο.  Παρ’ όλ’ αυτά, η πρόταση παραμένει ιστορική και ο Σακέτ είναι σωστός όταν δηλώνει ότι η λύση στο πρόβλημα πρέπει να είναι περιφερειακή.
   
Όμως, ο μόνος τρόπος που αυτή η πρόταση θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί είναι εάν η διεθνής κοινότητα, οι Η.Π. και η Ε.Ε. κατά κύριο λόγο, εγκαταλείψει την ανέφικτη ιδέα ενός Παλαιστιανικού κράτους στην Ιουδαία και τη Σαμάρεια και σπρώξει αυτή τη νέα κατεύθυνση καθιστόντας έτσι τα Αραβικά κράτη υπεύθυνα των πράξεων τους.  Το Παλαιστινιακό πρόβλημα μπορεί να λυθεί αλλά είναι φανερό ότι η λύση εντός της Πράσινης Γραμμής δεν είναι πλέον εφαρμόσιμη.
      

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου