Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Η ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΣΤΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ



Στις εκλογές του Κογκρέσου στις ΗΠ, οι Ρεπουμπλικάνοι ήταν οι νικητές και στα δύο τμήματα, κάτι όμως που δεν ήταν έκπληξη.  Η Βουλή των Αντιπροσώπων, που ήδη είχε τη Ρεπουμπλικανική πλειοψηφία ενισχύθηκε, ενώ στη Γερουσία άλλαξε η πλειοψηφία Δημοκρατικών σε Ρεπουμπλικάνους.  Είναι η πρώτη φορά από το 2006 που οι Ρεπουμπλικάνοι παίρνουν το έλεγχο και στα δύο τμήματα του Κογκρέσου.

Αυτές οι εκλογές στο μέσο της σεζόν ήταν σε μεγάλο βαθμό ο τρόπος που χρησιμοποίησε ο Αμερικάνικος λαός για να εκφράσει την απαρέσκεια του για τη διοίκηση Ομπάμα.  Στην ουσία ο Ομπάμα έχασε μεγάλο τμήμα των ψηφοφόρων από ομάδες του πληθυσμού που την είχαν υποστηρίξει στις προεδρικές εκλογές πριν δύο χρόνια όπως οι Ισπανόφωνοι, οι έγχρωμοι και οι γυναίκες.  Η Εβραϊκή κοινότητα στις ΗΠ παραδοσιακά ψηφίζει το Δημοκρατικό Κόμμα και συνεχίζει να υποστηρίζει τον Ομπάμα σε μεγάλο βαθμό.  Αλλά ακόμα και σ’ αυτή την ομάδα η υποστήριξη έχει μειωθεί όπως έχει γίνει και στην υπόλοιπη Αμερική.
 
Στο Ισραήλ επικρατεί η ερώτηση για τον τρόπο που η νέα κατάσταση στο Κογκρέσο θα επηρεάσει την προεδρία του Ομπάμα για τα επόμενα δύο χρόνια.  Η προσωπική σχέση του Πρόεδρου Ομπάμα με τον Πρωθυπουργου Νετανιάχου δεν είναι μια σχέση αμοιβαίου σεβασμού.  Επιπλέον, οι δύο ηγέτες έχουν διαφορετικές απόψεις.  Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, το Κογκρέσο και το Ισραήλ ήταν δύο σημεία τα οποία προκάλεσαν μεγάλο εκνευρισμό στον Ομπάμα.  Επειδή δεν κατάφερε να τους πείσει να αποδεχτούν την πολιτική του προσπάθησε να την επιβάλει. Σήμερα, υπάρχουν λόγοι που φανερώνουν ότι αυτή η τακτική θα συνεχιστεί και θα αυξηθεί.
 
Με ένα Κογκρέσο που ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικάνους, ο Ομπάμα θα έχει ελάχιστες πιθανότητες να επιτύχει οτιδήποτε εντός της χώρας.  Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, η επιρροή του είναι επίσης περιορισμένη αφού χρειάζεται την έγκριση του Κογκρέσσου για οικονομική υποστήριξη στα σχέδια του.  Βέβαια, μπορεί να συνεχίσει να κάνει δηλώσεις και να εκφράζει την πολιτική που προτίθεται να ακολουθήσει. Για παράδειγμα οι δηλώσεις του για τις ειρηνευτικές συνομιλίες με το Ισραήλ και την Παλαιστινιακή Αρχή, έχουν τεράστιο αντίκτυπο και μπορεί να δεσμεύσουν τους επερχόμενους προέδρους.
 
Πιο συγκεκριμένα, μετά την άστοχη αναγνώριση της Παλαιστίνης από τη Σουηδία, η Αμερικανική διακύρηξη φαίνεται να έχει υποστηρίξει την κίνηση και είναι κάτι που μπορεί να επηρεάσει κι άλλα Ευρωπαϊκά κράτη ώστε να ακολουθήσουν την πρωτοβουλία της Σουηδίας.  Βέβαια, χωρίς το Κογκρέσσο ο Ομπάμα δεν θα μπορούσε να αναγνωρίσει την «Παλαιστίνη» σαν κράτος, αλλά μόνο να υπονοήσει την πιθανότητα για κάτι τέτοιο θα έχει φοβερό αντίκτυπο. Ήδη υπάρχουν φήμες στα Ισραηλινά μέσα ενημέρωσης ότι ο Παλαιστίνιος ηγέτης Αμπάς και ο Ομπάμα διαπραγματεύονται την αναγνώριση της «Παλαιστίνης» στα ΗΕ χωρίς τη συμμετοχή του Ισραήλ.
 
Επιπλέον τη Δευτέρα, η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέμετα εξωτερικής πολιτικής, Φετερίσια Μογκερίνι, δήλωσε ότι η εγκαθίδρυση Παλαιστινιακού κράτους μέχρι το τέλος της πεντάχρονης θητείας της είναι ο βασικός της στόχος.  Επιθυμία της είναι η ΕΕ να πάρει ένα πιο ενεργό ρόλο ώστε ο στόχος αυτός να εκπληρωθεί.
 
Όλ’ αυτά είναι κακά νέα για το Ισραήλ και για την επικράτηση του νόμου και της δημοκρατίας. Παρά το ότι υπάρχουν σαφείς αποδείξεις ότι η δημιουργία Παλαιστινιακού κράτους είναι αντίθετη με το διεθνές δίκαιο, δίνει αξία στην τρομοκρατία και οδηγεί σε περαιτέρω αποσταθεροποίηση στη Μέση Ανατολή, αρχηγοί κρατών από τα υποτιθέμενα «διαφωτισμένα» κράτη συνεχίζουν να κυνηγούν αυτό το όραμα.  Εάν κάτι τέτοιο συνεχιστεί, το Ισραήλ σύντομα θα είναι η μόνη όαση λογικής και σταθερότητας σ’ ένα διαστρεβλωμένο κόσμο.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου