Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ Ή ΝΑ ΜΗΝ ΜΙΛΗΣΕΙ – ΔΙΛΗΜΜΑ ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ ΜΕ ΤΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ


Ένα βασικό στοιχείο των ισραηλινών ειδήσεων τις τελευταίες δύο εβδομάδες υπήρξε η πρόσκληση προς τον Πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου να μιλήσει στο Αμερικανικό Κογκρέσο. Οι εκλογές στο Ισραήλ έχουν προγραμματιστεί για τις 17 Μαρτίου, και αυτό είναι ασυνήθιστο, ότι ένας ηγέτης ο οποίος είναι εκλόγιμος, καλείται στην Ουάσιγκτον. Αυτό παρέχει πολλή δημοσιότητα και οι ΗΠΑ μπορεί να θεωρηθούν ότι αναμειγνύονται στις ισραηλινές εκλογές.

Συνήθως, όταν ένας ηγέτης κράτους πρόκειται να απευθύνει λόγο στο Κογκρέσο, συναντάται επίσης με τον Πρόεδρο. Ωστόσο, η πρόσκληση ήρθε από τον Ρεπουμπλικάνο Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων, Τζον Μπέινερ και έχει επικριθεί από τον Πρόεδρο Ομπάμα ο οποίος ανήκει στο Δημοκρατικό Κόμμα. Είναι γνωστό ότι ο Ομπάμα και ο Νετανιάχου δεν συμφωνούν σε πολλά θέματα, και ιδιαίτερα όσον αφορά το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Η πρόσκληση έχει ως εκ τούτου γίνει κατανοητή ως ένας τρόπος για να βοηθήσει τον Νετανιάχου στις ισραηλινές εκλογές και να αντιμετωπίσει τον Ομπάμα σχετικά με το Ιρανικό ζήτημα.

Στο Ισραήλ, οι απόψεις διίστανται ως συνήθως, αλλά η κύρια κριτική εναντίον του Νετανιάχου είναι ότι καταστρέφει την διακομματική υποστήριξη που απολαμβάνει το Ισραήλ στο Κογκρέσο και ότι εξευτελίζει τον Ομπάμα. Αυτό, οι επικριτές λένε, θα οδηγήσει σε περαιτέρω επιδείνωση της σχέσης ΗΠΑ-Ισραήλ και το Ισραήλ θα χάσει κάθε επιρροή πάνω στις αμερικανικές αποφάσεις σχετικά με το Ιράν.

Ο Νετανιάχου απαντά ότι είναι καθήκον του ως Πρωθυπουργός του Ισραήλ να επιστήσει την προσοχή του κόσμου για τον κίνδυνο ενός πυρηνικού Ιράν και να προσπαθήσει να επηρεάσει το Κογκρέσο. Το Ιράν, έχει οριστεί να υπογράψει μια συμφωνία με τη διεθνή κοινότητα τον Απρίλιο, και σύμφωνα με αξιόπιστες αναφορές, θα επιτρέπεται στο καθεστώς των Μουλάδων να συνεχίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου. Αυτό, κατά την άποψη του Ισραήλ, είναι μια καταστροφή καθώς αφήνει στα χέρια των Ιρανών τα εργαλεία για να κατασκευαστεί μια πυρηνική βόμβα – η χρονική στιγμή είναι απλώς θέμα απόφασης τους. Ο Νετανιάχου έχει δηλώσει επανειλημμένα τις τελευταίες ημέρες ότι σκοπεύει να πάει στο Κογκρέσο ανεξάρτητα από την κριτική ενάντια σε μια τέτοια κίνηση, έστω και αν ο κατάλογος των Δημοκρατικών που προτίθενται να απουσιάζουν από την ομιλία του αυξάνεται.

Υπάρχουν πολλοί πολιτικοί που εμπλέκονται σε αυτό το θέμα, από τον Ομπάμα, τον Νετανιάχου, τον Μπέινερ μέχρι την Ισραηλινή αντιπολίτευση. Όλοι τους έχουν κάτι να χάσουν ή να κερδίσουν, και οι δηλώσεις τους επηρεάζονται περισσότερο από πολιτικά κίνητρα παρά από ιδεολογικές αρχές. Αναρωτιέται κανείς αν ο Ομπάμα θα αντιστεκόταν στην ομιλία του Νετανιάχου στο Κογκρέσο αν ο τελευταίος συμμεριζόταν τις απόψεις του σχετικά με το Ιράν ή αν θα αντιστεκόταν σε μια ομιλία από την αγαπημένη του ισραηλινή πολιτικό, Τζίπι Λίβνι.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Νετανιάχου και το κόμμα του, το Λικούντ, θα λάβουν μια ώθηση στο Ισραήλ ως αποτέλεσμα μιας ομιλίας στο Κογκρέσο ή επειδή το θέμα των πυρηνικών του Ιράν θα είναι και πάλι στην ημερήσια διάταξη. Επιπλέον, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η σχέση με την κυβέρνηση Ομπάμα θα επιδεινωθεί. Πώς μπορεί να μετρήσει τα κέρδη έναντι των ζημιών;

Ο Νετανιάχου θεωρεί ότι το Ιρανικό ζήτημα είναι μια υπαρξιακή απειλή. Αν αποφασίσει να μην χρησιμοποιήσει την ευκαιρία να απευθύνει λόγο στο Κογκρέσο, και αν μια συμφωνία με το Ιράν υπογραφεί τον Απρίλιο, και αν το Ιράν προχωρήσει τελικά με το πυρηνικό του πρόγραμμα, πώς θα εκληφθεί στη συνέχεια η άρνηση του να μιλήσει στο Κογκρέσο; Ποιες θα είναι οι κατηγορίες της αντιπολίτευσης σε ένα τέτοιο σενάριο; Συγκεκριμένα, ένα μέλος της Κνεσέτ από το Εργατικό Κόμμα, ο Άρελ Μεργκαλίτ, ήδη απάντησε στο ερώτημα αυτό σε μια τηλεοπτική συζήτηση την Τρίτη. Σύμφωνα με τον ίδιο, το Ισραήλ έχει ήδη χάσει την επιρροή του πάνω στις ΗΠΑ λόγω της κακής προσωπικής σχέσης μεταξύ Νετανιάχου και Ομπάμα.

Μια καλή προσωπική σχέση είναι να προτιμότερη χωρίς αμφιβολία. Αλλά το να πιστεύει κανείς ότι θα διαμορφώνονται ή θα αλλάζουν οι πολιτικές του Ομπάμα ως συνέπεια του κατά πόσον αυτός συμπαθεί ή αντιπαθεί τον Νετανιάχου, είναι απλά γελοίο. Το κύριο πρόβλημα είναι ότι οι δύο ηγέτες έχουν εντελώς διαφορετικές απόψεις, θα μπορούσε κανείς να πει ιδεολογίες. Για να το θέσω απλά, ο Νετανιάχου πιστεύει ότι υπάρχουν καλοί και κακοί και δεν είναι διατεθειμένος να πάρει το ρίσκο ότι οι κακοί μπορεί να αλλάξουν σε καλούς. Ο Ομπάμα έχει τελικά συνειδητοποιήσει ότι υπάρχουν κακοί, αλλά αυτή είναι η εξαίρεση. Και στον κόσμο του Ομπάμα, οι κακοί μπορεί να γίνουν καλοί αν συζητήσεις λογικά μαζί τους. Εκτός από αυτό, υπάρχει φυσικά ο παράγοντας ότι αν οι κακοί είναι πολύ μακριά, θεωρούνται ως λιγότερο από μια απειλή.

Γενικά, δεν υπάρχει σωστή απάντηση για το αν ο Νετανιάχου θα πρέπει να απευθύνει λόγο στο Κογκρέσο ή όχι. Είναι όλα θέμα του πώς να σταθμίσει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα. Ωστόσο, η ισραηλινή αντιπολίτευση, η οποία θεωρεί επίσης ότι ένα πυρηνικό Ιράν είναι μια υπαρξιακή απειλή, θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια του έθνους τους κατηγορώντας τον Νετανιάχου αντί να συνασπιστεί μαζί του για ένα τόσο σημαντικό θέμα. Ένα ενωμένο ισραηλινό μέτωπο στο Κογκρέσο, ακόμη και σε περιόδους εκλογών, θα έστελνε ένα ισχυρό μήνυμα στον κόσμο ότι το Ισραήλ αντιτίθεται σθεναρά στη συμφωνία Απριλίου. Και μια τέτοια οξυδερκής συμπεριφορά από την αντιπολίτευση, κατά πάσα πιθανότητα θα της έδινε περισσότερες ψήφους από ό,τι η τρέχουσα φιλονικία. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου