Τρίτη, 19 Μαΐου 2015

ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΑΚΟΜΑ

[ Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΤΣΕΛΕΚΙΔΗ ]

Εάν η Κυβέρνηση αποδεχθεί όρους σε μια νέα δανειακή σύμβαση όπως αφήνεται να διαρρεύσει,παρόμοιους με αυτούς από τα προηγούμενα μνημόνια αυτό θα είναι και η χαριστική βολή στην καρδιά της ελληνικής οικονομίας.Αυτό είναι αδιανόητο μετά από αυτή την πικρή εμπειρία και δεν γίνεται να επαναληφθεί.
          Αυτή η λιτότητα που εφαρμόστηκε τα τελευταία πέντε χρόνια είναι η κύρια αιτία που οδήγησε στη δραματική μείωση των δημόσιων εσόδων με άμεση συνέπεια την ανεπάρκεια κονδυλίων για δημόσιες επενδύσεις και τον ιδιωτικό τομέα σε έλλειψη ρευστότητας ως αποτέλεσμα της χαμηλής ζήτησης.
  Και τώρα τι ζητάνε ?Αυξήσεις φόρων και ΦΠΑ, αντίστοιχα μειώσεις μισθών,ημερομισθίων,συντάξεων κλπ δημόσιων δαπανών στο μη περαιτέρω. Αυτά που περιορίζουν κατ ανάγκη τη ζήτηση ακόμη περισσότερο και στενεύουν τις δυνατότητες άντλησης πόρων για το κράτος. Αλήθεια ποιος επενδυτής είναι διατεθημένος να επενδύσει σε μια χώρα όταν η ζήτηση βρίσκεται σε φθίνουσα πορεία χωρίς ορατή ανάκαμψη. Εκτός εάν πρόκειται για επενδύσεις εντάσεως εργασίας με χαμηλές κεφαλαιακές δυνατότητες. Τώρα αρχίζει να διαφαίνεται ότι ο λάθος συντελεστής δεν ήταν τόσο αθώος αλλά μία απόπειρα κατάταξης της Ελλάδας στον εργασιακό καταμερισμό της Ε.Ε ως χώρας φτηνού εργατικού κόστους. Τριτοκοσμικής χώρας δηλαδή.

         Και τώρα τι κάνουμε? Εδώ που βρισκόμαστε σήμερα εάν θέλουμε να παρακάμψουμε αυτό το μοιραίο αδιέξοδο θα πρέπει να αντιδράσουμε άμεσα Λαός και Πολιτικοί μαζί,ένα σώμα με αίσθημα ευθύνης και αντίληψη κοινωνικής δικαιοσύνης.Μεθοδευμένα και στρατηγική με στόχο μια λογική ρύθμιση του δημόσιου χρέους που να μπορεί να ανακόψει την πορεία προς την ενδεχόμενη πτώχευση και τη ζητιανοποίηση των Ελλήνων πολιτών.
           Δυστυχώς όμως στη προκειμένη περίπτωση αν κρίνει κανείς από τις πολιτικές παρουσίες στα ΜΜΕ ο αδύνατος κρίκος είναι αυτός που ευθύνεται για τα σημερινά πολλαπλά αδιέξοδα.Το πολιτικό σύστημα είναι αυτό που δεν έχει ωριμάσει και να αποδεχθεί τα τραγικά του λάθη με τα οποία έχει φορτώσει διαχρονικά τη χώρα.Δείχνει αδύνατο και ανέτοιμο να κατανοήσει την τραγικότητα των στιγμών.Να συμφιλιωθεί με την ιδέα της κοινής δράσης και αντιμετώπισης απέναντι σε αυτούς που επιβουλεύονται την ανεξαρτησία της χώρας μας.Είναι σαν μην έχουν διδαχθεί τίποτα από τις καταστροφές που έχουν στιγματίσει τη χώρα οι κατά περιόδους εθνικοί διχασμοί.Ένας λόγος παραπάνω.Ο διεθνής οικονομικός ορίζοντας θολώνει τώρα πιό γρήγορα , οι φούσκες της πληθώρας των τρισεκατομμυρίων χρηματοπιστωτικών προϊόντων κλείνουν τον κύκλο τους και εδώ στη χώρα των Ελλήνων διαφωνούμε όλοι για όλα....ΤΕΛΟΣ..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου